السيد الخوئي (مترجم: نجمى / هريسى)

658

البيان في تفسير القرآن (بيان در علوم و مسايل كلى قرآن) (وزارت ارشاد) (فارسى)

( 1 ) - ( 5 ) ترجمهء قرآن و شرايط آن خداوند پيامبر اسلام را براى هدايت و راهنمايى مردم برانگيخته و او را در اين مسير مقدس به وسيلهء قرآن پيروز گردانيده است ، پس قهرا اين قرآن به هر آن چه كه انسان را به سعادت ابدى مىرساند و به اوج عزت ، عظمت و كمالش مىكشاند ، مشتمل مىباشد . اين لطف و عنايتى است ، از سوى پروردگار به تمام افراد بشر متوجه شده است و به ملت خاصى اختصاص ندارد ، منتهى حكمت الهى چنين اقتضا كرده است كه كتاب خويش را با زبان قوم پيامبرش نازل كند ولى قوانين و تعاليم آن ، همگانى و راهنمايىهاى آن عمومى و جهانى است ، پس همه بايد قرآن را بفهمند تا بتوانند از آن الهام و راهنمايى بگيرند و اين چراغ فروزان را به دست گرفته و در مسير سعادت و هدايت پيش بروند . ترديدى در اين نيست كه همگانى بودن قرآن ، ضرورت ترجمهء آن را اقتضا مىكند كه بايد اين كتاب آسمانى به تمام زبان‌هاى زنده جهان ترجمه گردد تا كسانى كه با زبان قرآن آشنا نيستند ، بتواند از حقايق عالى و همگانى آن برخوردار شوند ولى نكته‌اى كه بايد در ترجمهء قرآن حتما بدان توجه داشت ، اين است كه ترجمه‌كنندهء قرآن بايد هم به زبان قرآن و هم به زبانى كه قرآن را به آن زبان بر مىگرداند ، كاملا احاطه و در آن تخصص داشته باشد زيرا ترجمه هر چه هم محكم و شيوا باشد ، باز نمىتواند مزاياى بلاغتى قرآن را - كه اختصاص به خود قرآن دارد و آن را معجزه كرده و از ديگر سخنان ، ممتاز مىسازد - كاملا به خود بگيرد ولى با اين حال بايد مترجم نكات و دقايقى كه در آيات و اسلوب قرآن به كار رفته است ، در ترجمه خود بگنجاند ، معنى و مفهوم اصلى آيات و